خواص درمانى : 1 - آن را بخوريد مدّر و اشتهاآور و آرامبخش است ، كار عضلات را تقويت مىكند ، خون را بند مىآورد ، معده را تقويت مىكند ، اسهال خونى را متوقف مىسازد . 2 - آب پخته‌شدهء آن براى درمان التهاب مثانه و يبوست و بواسير و بيماريهاى پوستى مصرف مىشود . 3 - آب چغندر خام را بگيريد و با ماست مخلوط كنيد و صبح ناشتا بخوريد و هر روز تكرار نماييد ، از سفيد شدن موها جلوگيرى مىكند . 4 - در يك استكان آب آن نيم مثقال قاريقون كوبيده را مخلوط كنيد و بخوريد ، سردرد را درمان مىكند . 5 - هر شب با آب گرم پختهء آن موضع را بشوييد . ترك‌خوردگيهاى پوست كه از سرماخوردگى باشد را بر طرف مىسازد . 6 - آب پختهء آن را با گل ارمنى مخلوط نموده و تا گرم است بر موضع بماليد . ورم واريس را بر طرف مىسازد . 7 - آن را بپزيد و با آب نيمگرم آن تنقيه نماييد ورم روده را درمان مىكند . تذكر : مضر معده است و اسراف در خوردن آن قىآور و موجب سوزاندن خون است و دل‌پيچه ايجاد مىكند . مصلح آن عدس پخته ، خردل ، آب‌غوره مىباشد . برگ چغندر تركيبات شيميايى : - در يك‌صد گرم خام آن مواد زير وجود دارد : آب 91 گرم - پروتئين 4 / 2 گرم - چربى 3 / 0 گرم - هيدراتهاى كربن 8 / 3 گرم - كلسيم 88 ميلىگرم - فسفر 39 ميلىگرم - آهن 2 / 3 ميلىگرم - سديم 147 ميلىگرم - پتاسيم 550 ميلىگرم - تيامين 06 / 0 ميلىگرم - رايبوفلاوين 17 / 0 ميلىگرم - نياسين 5 / 0 ميلىگرم . اسيد فوليك . ساپونىزيد - فيتوسترول - بتائين - لوسين - تايروزين - ايزولوسين - آرژىنين - هيستيدين - فنيل‌آلانين - اورآز - تايروزيناز . - در يك‌صد گرم پختهء آن مواد زير وجود دارد . آب 93 گرم - پروتئين 2 / 1 گرم - چربى 2 / 0 گرم -